ای خونبهای نافه چين خاک راه تو
نرگس کرشمه می‌برد از حد برون خرام
خونم بخور که هيچ ملک با چنان جمال
آرام و خواب خلق جهان را سبب تويی
با هر ستاره‌ای سر و کار است هر شبم
ياران همنشين همه از هم جدا شدند
حافظ طمع مبر ز عنايت که عاقبت
                    
  خورشيد سايه پرور طرف کلاه تو
ای من فدای شيوه چشم سياه تو
از دل نيايدش که نويسد گناه تو
زان شد کنار ديده و دل تکيه گاه تو
از حسرت فروغ رخ همچو ماه تو
ماييم و آستانه دولت پناه تو
آتش زند به خرمن غم دود آه تو
                    
تعبیر:دوستان و یاران را فراموش نکن و از آنها دور نشو. دلسرد و مأیوس نباش و با اندک دلخوری و ناراحتی از روزگار، خود را آزار نده. شاد باش و دنیا را به خوشی و لذت بگذران.

مطلب داغ طالع روزانه خود را از اینجا ببینید!

www.falehafez.org