دل سراپرده محبت اوست
من که سر درنياورم به دو کون
تو و طوبی و ما و قامت يار
گر من آلوده دامنم چه عجب
من که باشم در آن حرم که صبا
بی خيالش مباد منظر چشم
هر گل نو که شد چمن آرای
دور مجنون گذشت و نوبت ماست
ملکت عاشقی و گنج طرب
من و دل گر فدا شديم چه باک
فقر ظاهر مبين که حافظ را
                    
  ديده آيينه دار طلعت اوست
گردنم زير بار منت اوست
فکر هر کس به قدر همت اوست
همه عالم گواه عصمت اوست
پرده دار حريم حرمت اوست
زان که اين گوشه جای خلوت اوست
ز اثر رنگ و بوی صحبت اوست
هر کسی پنج روز نوبت اوست
هر چه دارم ز يمن همت اوست
غرض اندر ميان سلامت اوست
سينه گنجينه محبت اوست
                    
تعبیر:دست از طلب بر ندار و از طعنه ی حسودان در هراس نباش. کاری که در پیش گرفته ای درست است و تو را به مقصد می رساند. همت و تلاش موفقیت تو را تضمین می کنند.

www.falehafez.org